Dagje aan zee

Vandaag heeft heel Zuid-Australie vrij ivm Adelaide cup.........en ja, Nicole en Michel, ook Victoria heeft vrij maar dat ivm Labourday (dag vd arbeid)!!!! hahaha
Het weer was heerlijk en dus zijn we lekker naar zee gereden en hebben het heerlijk gehad met ons 3tjes. Maar kijk zelf maar:





Indy heeft echt een eigen wil, dat mag duidelijk zijn op deze foto. De ondeugd straalt ervan af! Ze laat het luid en duidelijk weten als ze iets niet wil. Wel handig natuurlijk maar niet altijd gewenst! Uitkleden bijvoorbeeld vind ze geen probleem, maar aankleden!!!!!!! pfffffff, nee ze is liever in haar blootje maar goed, ze is net hersteld van haar verkoudheid dus vandaag niet in haar zwembroekje de zee in.


We hadden een picknick-kleed meegenomen en een flesje wijn. Lekker hoor!


Indy vind het leuk als je haar in de lucht houdt met gestrekte armen. Ze vond het fijn aan zee, maar schrok af en toe van de wind die langs haar gezicht afging.


De eerste pasjes op het strand!


Dit is in Henley Beach. We hadden eerst een broodje gyros gegeten en toen heelijk over het strand gewandeld. Toen we iemand vroegen om een foto van ons te maken en we klaar stonden om te poseren, rende er iemand op onze kinderwagen af (al roepend): deze was gaan rollen en was goed onderweg om een duik te nemen in de zee! Uiteraad zonder Indy want die hadden we natuurlijk vast. Wat bleek, remmen zijn kapot!!!! Dat wordt terug naar de winkel dus, maar gelukkig dat er mensen waren die het optijd zagen.




Indy rolt sinds het begin van deze maand op haar buik. Ze doet dit heel erg vaak, dus we moeten haar goed in de gaten houden. Ze vind het echt een sport om dit steeds te doen, dus het is constant van rug op buik, rug, buik, rug....pfff!! Vandaar dat ze zo goed slaapt natuurlijk ;-)


Omdat ik afgelopen weekend heb gewerkt en Ben dus weer een daddy-weekend had, vonden we het zo heerlijk dat we nu nog een dag samen hadden. We hebben zo genoten met zijn 3-en. Binnenkort gaan we het kamperen een keer proberen........ja, met de tent!

Update

Ons huis is bijna klaar. Het wachten is nu nog op de overleverpunten die nog in orde gemaakt moeten worden. Een kennis van ons hier is architect en hij is een paar weken geleden een kijkje komen nemen in ons nieuwe huis. Omdat we dus de sleutel nog steeds hebben (hihi) heeft hij rustig op zijn gemak binnen- en buiten rond kunnen kijken. We kregen enige aanvullingen op ons eigen “lijstje”. Maar omdat deze kennis een Nederlander is en de manier van bouwen in Australie toch anders is dan in NL, hebben we toch ook maar een Australische bouwkundige ingehuurd. (We hebben zelf al meerdere fouten ontdekt tijdens de bouw, dus we willen geen risico nemen!) Nou, ja....helemaal Australisch was ie niet. Ik had zijn nummer via onze makelaar waar we deze woning van huren en toen hij de naam vd bouwkundige uitsprak moest ik wel lachen “Karel van der Horst” !!! Hoe toevallig kan het zijn toch?!!!! Karel was in 1969 in Australie komen wonen en sprak nog wel Nederlands maar gaf de voorkeur aan Engels. Karel is vorige week 2,5 uur bezig geweest in ons huis en eergister hebben we zijn rapport hierover ontvangen.

Tijdens zijn inspectie kwamen er toch weer andere dingen om de hoek kijken die merendeels te maken hadden met de (zeer) beweegbare bodem die we hebben in Hewett. Hierdoor zijn er meer voorzorgsmaatregels die getroffen moeten worden, zoals flexibele voegen aan de randen van onze tegelvloer e.d.

We hebben gisteravond de uitvoerder gesproken en hij gaat as. maandag met het rapport nog eens door het huis heen en hierna bespreken met zijn baas wat er nog gebeuren moet voordat het opgeleverd kan worden. We hadden gehoopt dat dit allemaal deze week zou gebeuren en dan volgende week de werkzaamheden zouden beginnen maar helaas. Normaal gesproken zouden we het niet zo’n ramp vinden om nog langer te wachten, maar we moeten officieel 20 maart ons huis hier uit! Ik heb een aantal weken al gebeld met de makelaar en het verhaal uitgelegd, dat er heeeel misschien nog een kansje inzat dat we nog een paar dagen/weken langer zouden willen blijven maar dat ik dat pas last-minute aan kon geven. We zouden dan nog 1 week langer kunnen blijven, maar goed....dat halen we dan waarschijnlijk ook nog eens niet!!

Ik neem aan dat ze een “jong gezin” niet zomaar opstraat kunnen zetten en als dit wel is, dan moeten we maar in een hotel ofzo. Wat we dan met al onze spullen moeten...............??????? Hopelijk komt het niet zover en kunnen we (noodgedwongen) dus eerder ons huis in, klaar of niet.



Jullie zullen het niet geloven, maar ik heb hier gister nog een CARNAVALSNUMMER op de australische radio gehoord!!! Schijnbaar hebben we hier een zender die muziek draait uit allerlei landen en natuurlijk: "zak eens lekker door" typisch nederlands!!!!!! hahaha, ik dacht dat ik gek werd, carnaval op de radio hier??? Ik keek al meteen ofdat Ben er een cd in had gedaan, voor de gein maar dat was dus niet zo. En na het nummer werd al snel in het engels verteld dat dit typische Nederlandse muziek was..............................!!!! Die Australiers zullen ons nu wel een (nog) vreemd(er) volkje vinden!! hahaha

Verder hebben we op 26 januari trouwens nog Australian-day gehad. Er wordt gefeest, mensen zijn trots dat ze Australier zijn en/of hier wonen. We zijn de stad ingeweest, waar bij de river torrens vanalles te doen was.



Er liepen wat promotie-meiden rond van de Clipsal 500 die vorig weekend trouwens is geweest. Natuurlijk moest Ben weer even op de foto met ze....



De barbie draait op deze dag volop overal. Zo ook bij Nicole en Michel waar we 's middags uitgenodigd waren om te bbq-en.



Het was erg gezellig geweest. Er was ontzettend veel vlees gehaald, we hebben heerlijk zitten smullen.




Indy heeft haar eerste uitnodiging gehad voor een verjaardagsfeestje. Luc werd 8 jaar (van Peter en Christine) Omdat de familie een weekendje op de camping verbleef, werd de verjaardag dus daar gevierd. De camping/caravanparc ligt recht aan zee, dus heerlijk even uitwaaien.






Verder hebben we vorig weekend een housewarming gehad bij Theo en Tamara. Het was erg gezellig en het zag er mooi uit! Ze hebben een bestaand huis gekocht, net ten zuiden van de stad. Zo'n 10 minuten rijden naar de zee en ook zo'n 10 minuten naar de stad. Ideale ligging dus en de wijk zag er ook erg mooi uit, wat we er zo van hebben gezien. Tuurlijk hadden we het adres weer eens niet meegenomen maar gelukkig kon ik me de straatnaam nog herinneren (Echt waar:hoe is het mogelijk he?!!!!) Aan de vele auto's te zien en aan de balonnen die buiten hingen, waren we al snel bij het juiste huis. Maar goed dat dit het geval was, want anders hadden we toch dik 1 uur voor niks in de auto gezeten. (we hadden ook geen telefoonnummer....!!)

Dit weekend heeft Ben weer een daddy-weekend, ik ga werken en dan maandag heeft Benny lekker vrij ivm "Staat-feestdag" (alleen de staat Zuid-Australie is vrij) ter ere van het paardenrennen. (Adelaide cup)

Verslag bezoek Nol, deel 2 + zijn vertrek

16 januari:
Vandaag een hele warme dag (40 graden)dus veel meer dan buiten relaxen doen we vandaag niet. Papa en ik hebben een badje voor Indy opgezet en hier kan ze wat afkoelen.











17 januari:
Ben en Nol zijn een eind gaan mountainbiken. Deze foto is genomen in de rivierbedding. Zoals je kan zien hebben we nog steeds een groot water te kort in Zuid Australie, dit terwijl er ondertussen overstromingen in het oosten van Australie zijn geweest........het hele milieu staat op zijn kop!



18 januari:
Met papa vandaag op bezoek geweest bij Truus Janssen. Deze 91-jarige mevrouw verblijft in het bejaardentehuis waar ik in de keuken werk. Ons pap heeft haar zijn vorige bezoek ook gezien en dus weer even langsgaan om te kijken hoe ze het maakt. Al snel kwamen er een hoop bezoekers op ons af, want allemaal wilde ze natuurlijk een kijkje nemen bij Indy en natuurlijk even ouwehoeren met de moeder, ikke, om te kijken of ik nog kom werken ja of nee. (Om de week ga ik een weekend werken van 13.30 - 18.30 en dan heeft Ben een vader-dochter weekend. Ik ben inmiddels al begonnen: ik loop een beetje veel achter met de website!)







19 januari:






20 januari:
In de ochtend hebben Ben en papa nog wat in de tuin gewerkt bij ons nieuwe huis.


Hierna snel douchen en op naar West Beach waar we verwacht worden bij Willem, Lenie en de kids voor een barbie. Onderweg rijden we nog langs een bruidspaar dat maar al te vriendelijk op de foto wilde:


Heerlijk gegeten bij Willem en Lenie en vervolgens weer naar huis.



21 januari:
Vandaag wat display huizen bezocht en gefocust op de soorten overkappingen. Ben gaat de overkapping van ons huis zelf maken en dus zijn we vast aan het orienteren wat voor materialen er te krijgen zijn hier en wat de mogelijkheden zijn.







Eenmaal thuis wil Indy even relaxen en bijkomen van haar indrukken in haar schommelstoel:


22 januari:
Ben’s 3 weken vakantie zitten erop……helaas. Nadat hij thuis komt van het werk gaan we dan ook eerst een koud pilsje drinken op het terras in de Barossa Valley (de wijnstreek van Zuid Australie, hier rijden we in 10 minuten naar toe)





23 januari:
Even langs het huis om te kijken of er nog gewerkt wordt. De tegelzetter is bezig en het ziet er goed uit.





Eenmaal thuis valt Indy bijna om van de slaap maar wil er niet aan toe geven, maar daar weet opa wel raad mee!!!



24 januari:
We willen in onze tuin straks een muur van natuursteen en Ben en papa zijn vandaag wezen kijken voor stenen. Toen ze het erf opkwamen kwam deze dalmatier hen tegemoet en natuurlijk moesten Ben en papa meteen aan Kelly denken! Deze “stip” kwam ook lachend naar hun toe, net zoals Kelly dit altijd doet.





Hieronder zie je hoe Kelly lacht:


We zijn zo benieuwd hoe Kelly zal reageren als we met vakantie naar NL komen. Hopelijk lacht ze ons dan ook tegemoed!! ahha

De stenen zagen er overigens goed uit dus tijd voor te proosten hierop:






25 januari:


De avond voordat ons pap weer terug vliegt naar het koude Nederland. We hebben ’s avonds heerlijk op het terras gegeten en nog genoten van elkaars gezelschap.





26 januari:
Tis vandaag “Australian Day” Het spreekt eigenlijk voorzich wat dit inhoudt: trots zijn dat je een Australier bent en/of dat je hier (mag) wonen. In het centrum was dan ook vanalles te doen, maar later hierover meer: eerst iets minder leuks want “opa trein” gaat weer terug naar Nederland..........................




Je mag hier mee door de douane, dus dat hebben we dan ook gedaan. Nog even een bakkie gedaan samen en toen mee tot aan het vliegtuig (boarden)







Het was een erg heftig afscheid moet ik zeggen. Waarschijnlijk omdat we nu Indy bij ons hebben valt het erg zwaar. Het is en blijft een feit dat ons pap’s enige kleinkind helemaal aan de andere kant van de wereld woont en ondanks email, webcam’s etc is het geknuffel toch wel erg lekker met zo’n hummeltje. Maar goed, dit gevoel zakt ook wel weer weten we uit ervaring. Maar afscheid nemen blijft niet onze favorieten bezigheid!



Lieve papa, harstikke bedankt voor een hele fijn verblijf bij ons. We hebben weer van je genoten en ik vond het super om te zien hoe je met Indy loopt te knuffelen, je bent een kei goei opa!!!